İyi Niyetli ...

İyi niyetli ve yardımsever bir arkadaşımla bir gün dağda gezerken kozasından çıkmaya çalışan bir kelebek gördü. Kelebek kozasının lifleri arasından sıyrılmaya çalışıyordu. Yardımsever arkadaşım hemen kelebeğin imdadına koştu.
Dikkatle kozanın liflerini sıyırdı, kozayı araladı ve kelebeğin fazla çabalamadan kozadan çıkmasını sağladı. Ancak, kelebek kozadan kolaylıkla çıktıysa da biraz çırpındı ve uçamadı.
Yardımsever arkadaşımın göz ardı ettiği gerçek şuydu: Kanatlar ancak kozadan çıkma çabalarıyla güçlenir ve uçuşa hazırlanır.
Kelebek kendini kurtarma çabalarıyla aslında kaslarını geliştirmekte, kendini ayakta tutacak, güçlü kılacak, uçmaya hazırlayacak hareketleri öğrenmekteydi. Yardımsever arkadaşım işini kolaylaştırarak kelebeğin güçlenmesine engel olmuştu. Kelebek hiçbir zaman özgürlüğü tanıyamadı, gerçekten yaşayamadı.

Evet sevgili anne – babalar! Gerçek sevgi, çocuğun her işini kolaylaştırmak mı, yoksa onun kendince çabalarına saygı göstererek gelişmesine, hayata hazırlanmasına ve  kendine güvenen ve ayaklarının üzerinde durmayı öğrenmesine imkan sağlamak mıdır?